Hoi allemaal,

na een verblijf van precies 2 maanden zijn we afgelopen vrijdag 18 januari 2008 aangekomen op Schiphol. Daar stond ons een grote verrassing te wachten. Er was een enorme opkomst om ons welkom te heten, dat hadden we niet verwacht! Iedereen die gekomen is via deze weg heel erg bedankt!

Ook willen we via deze weg iedereen bedanken voor de mooie cadeaus, kaarten en bloemen die we hebben ontvangen. Het is een geweldig gevoel dat er zo met ons is meegeleefd de afgelopen tijd.

Foto’s van de aankomst volgen nog!

Kemi, Nienke en Michel

We gaan naar huis!!!! Ja!!

We komen naar huis! Vanmiddag heeft Michel de gelegaliseerde documenten en het visum opgehaald bij de Nederlandse ambassade. En morgen gaan we vliegen!! EINDELIJK!!!! Vrijdagochtend landen we rond 6 uur op schiphol, ons vuchtnummer is KL 577.

Tot op Schiphol, tot in Nederland!!! groetjes van ons!!!

We hebben het!!!!!!!!

YESSS!!! Het paspoort is er!!! Na een paar spannende weken en spannende dagen hebben we vandaag eindelijk het paspoort gekregen!

Afgelopen vrijdag hoorden we dat de minister zijn akkoord heeft gegeven voor het paspoort van Kemi. Vanochtend mochten we dan met z’n driexebn naar het paspoortkantoor in Lagos. Heel bijzonder, omdat normaal wij als ouders niet mee mogen. Dan gaan alleen de kinderen mee om het paspoort aan te vragen. Maar goed, na een aantal uren wachten waren we aan de beurt. Foto gemaakt, naam gecontroleerd en handtekening gezet. En toen hoorden we dat het paspoort 24 januari klaar zou zijn…. Gelukkig heeft mr Deji voor ons heel goed werk geleverd en is het paspoort dus vandaag klaar!!!!!
Nu verder, zondag vliegen we naar Abuja, waar we maandag een afspraak hebben bij de ambassade. En hopelijk verloopt dit goed en kunnen we donderdagavond naar huis vliegen!!!! Uiteraard houden we jullie hiervan op de hoogte en zullen we de definitieve vluchtgegevens op de weblog plaatsen (voor degenen die vrijdagochtend vroeg op schiphol willen komen zijn uiteraard van harte welkom!).

We hoeven niet te zeggen hoe blij we zijn, dat na ruim 7 weken Nigeria Nederland weer  in zicht komt!!

groeten van ons driexebn!!

We wensen iedereen een gelukkig en gezond 2008!!

We hebben een leuke jaarwisseling gehad, met een bbq op de compound en vuurwerk. Leuk om mee te maken! We hopen dat het nieuwe jaar ons snel een paspoort voor Kemi brengt

Alles gaat verder goed. We doen niet veel bijzonders, afgezien van boodschappen doen, naar de markt, zwemmen en bovenal genieten met z’n driexebn. Het lange wachten geeft als voordeel dat Kemi aan ons kan wennen en wij aan ons nieuwe gezinnetje. Dat zal vast zijn vruchten afwerpen als we thuis zijn.

hartelijke groeten van ons!

Hoi allemaal,

27 december zijn we druk met de voorbereidingen van het zwemfestijn op de 28e. We gaan naar Apapa markt om allerlei dingen te kopen als ballonnen, ballen, snoep enz. enz. Want vrijdag  28 december organiseert de eigenaar van het appartementencomplex waar we zitten een groot zwemfeest inclusief lunch voor de kinderen van het Eruobodo huis. Dit is een weeshuis voor kinderen met een handicap waar we in het begin van ons verblijf eens zijn geweest. De eigenaar en zijn vrouw kennen het weeshuis via mrs Aino.
De eerste gast die aankomt is Mr Hakeem en hij heeft bovendien een aantal van zijn kinderen meegenomen. Ze helpen ons nog gauw even met het ophangen van de laatste ballonnen zodat het zwembad en terras er heel feestelijk uitziet.
Als alles klaar is en de laatste tafels en stoelen zijn opgesteld arriveren de gasten in een busje. De kinderen zijn uitgelaten, de meesten hebben nog nooit een zwembad gezien! Mrs Aino is zo slim geweest een zwemleraar in te huren en binnen no time zit het hele bad voor met spartelende en plezier makende kinderen. De zwemleraar houdt alles goed in de gaten en ook wij dragen een steentje bij in het zwemplezier.
Even later arriveert Mrs Aino zelf met Dayo en Koko en de laatste twee zitten binnen no time in het water.
Het is echt een dolle boel, wat hebben de kinderen een enorm plezier, ze zijn echt een dagje uit! Ook Kemi vindt het prachtig, ze is het water inmiddels niet meer uit te krijgen lijkt het.
Na een paar uur is het tijd voor de lunch, er worden grote bakken met rijst, kip en sla aangerukt en binnen een paar minuten zit iedereen lekker te eten, de eetlust is flink opgewekt. Na de lunch is er nog een verrassing: IJS! En als dat achter de kiezen is gaat het zwemfeest gewoon weer door, de kinderen krijgen geen genoeg van het water.
Tegen het einde van de middag gaat iedereen moe maar voldaan weer naar huis (Kemi is in slaap gevallen tijdens het afscheid). We blijven nog wat hangen om de rommel op te ruimen en gaan dan ook naar ons appartement. We zijn moe, maar hebben echt het idee dat we iets bijzonders hebben meegemaakt vandaag.

Zaterdag 29 december plannen we niet veel, Kemi heeft op het zwemfestijn haar middagslaapje gemist en is daardoor uit haar ritme, we kunnen het merken

Nogmaals vanuit hier een felicitatie voor Jenny en Tjarda, en voor Gretha en Paul!
Wat ons betreft is er nog geen nieuws, het paspoort voor Kemi is er nog steeds niet. We hebben het hier goed, maar willen graag naar huis!

Hallo allemaal! 

Allereerst willen we iedereen vanuit Nigeria een gezellig kerstfeest toewensen! De dagen voor kerst hebben we gebruikt om een beetje te settelen in de nieuwe omgeving waar we zitten en de omgeving te verkennen. We zijn onder andere naar de markt van Apapa geweest om wat in te komen voor in ons appartement. Het appartement bevalt goed, we hebben het prima naar de zin hier.

25 december zijn we uitgenodigd bij mr Hakeem, de Nigeriagangers uit het verleden kennen hem zeker. Hij organiseert elk jaar een grote kerstparty voor alle buurtkinderen van zijn woning, en dat zijn er heel wat. We denken dat er zeker 100 kinderen rondlopen, ga er maar aanstaan. Onze meegebrachte cadeaus en etenswaren vallen in de smaak, de cadeaus doen dienst als prijs in een loterij of met allerlei spelletjes. De kinderen moeten een bal door een ring gooien of geblindoekt een staart op een ezel plakken. Ze genieten er van en zijn op hun kerstbest gekleed. Als prijsjes zijn een paar kleurpotloden of schriftjes heel populair bij de kinderen, dit is dus een duidelijke tip voor de volgende Nigeriagangers.
Kemi vermaakt zich prima, hobbelt overal tussendoor, alleen of met Dayo, en bietst overal wel wat drinken of iets anders. Ook vindt ze de door mr Hakeem opgehangen Grolsch ballonnen prachtig. Eind van de middag verlaten we het feest en gaan terug naar ons appartement, wederom een bijzonder geslaagde dag gehad!

De komende dagen na kerst zullen in het teken staan van wachten en hopen op het paspoort, we zullen duimen dat het lukt.

Groeten en een knuffel van ons allen.

Dinsdag 18 december.
Op aandringen van de dokter doen we het een paar dagen rustig aan met Kemi, althans dat proberen we. Het is zeer warm en tegen half 3 ‘s middags besluiten we toch even naar het zwembad van een inmiddels goede vriendin van ons te gaan. Zij zelf vertrekt woensdag voor een korte vakantie naar Ghana (een half uur vliegen vanaf hier) en wil ons nog even zien. Tevens nodigt ze ons uit voor een oudejaarsborrel op 31 december. Leuk en we gaan er zeker heen.

Woensdag 19 december.
Vandaag en donderdag 20 december hebben alle moslims hier vakantie en wordt er flink gefeest en ook geslacht, daar komen we nog op terug.
Terwijl we dinsdag staan te wachten op een taxi, krijgen we een telefoontje van Mrs Aino. Nee, helaas geen nieuws over het paspoort maar of we naar een feest willen op woensdag. We stemmen in en horen woensdagochtend dat het een feest is van een moslimfamilie waar mrs Aino bevriend mee is. Oh ja, op het feest zullen een aantal rammen worden geslacht en verorberd. Slik….. maar we gaan toch, wie A zegt, moet ook B zeggen. Onderweg blijkt er een rijstrook van een brug te zijn afgesloten en moet alle verkeer op Nigeriaanse wijze over twee stroken. Of te wel, chaos. We doen ruim 2,5 uur over een stuk dat normaal in een uur zou moeten kunnen. Maar dit nadeel heeft zijn voordeel, als we aankomen bij de famile blijkt het slachten al achter de rug. Na een klein uurtje stappen we in de auto en rijden naar het huis van de gastheer. Daar zal het echte feest plaatsvinden. Het voert te ver om het allemaal op te schrijven, maar de gastheer is een zeer vermogend man, die in het verleden zelfs minister in de Nigeriaanse regering is geweest. Hij is nu directeur/eigenaar van een groot bedrijf. Als we vertellen van ons paspoortprobleem zegt hij toe dat mrs Aino hem mag bellen. Wie weet kan hij met zijn contacten iets voor ons betekenen. Kijk, dat is nog eens netwerken. We krijgen zelfs een ronleiding door de megawoning en zien een uitgebreide en prachtige kunstcollectie. Het feest is erg gezellig, we worden weer als echte gasten behandeld en voelen ons heel welkom. Eten en drinken is er genoeg, we drinken zelfs een lekker glas rode wijn. Ook Kemi vermaakt zich prima, er zijn veel kinderen, er is een schommel en ze maakt snel vrienden merken we. Tegen half 6 verlaten we het feest om terug te keren naar Lagos, we moeten weer over de beruchte brug en zijn tegen achten ‘s avonds thuis. Zeer moe, maar ook zeer voldaan na deze prachtige dag. We drinken nog een biertje bij mrs Aino en kruipen gauw onder de wol.

Donderdag 20 december.
Vandaag de tweede dag van de moslimvakantie, we besluiten het vandaag maar eens rustig aan te doen om Kemi niet teveel uit haar ritme te halen. Gisteren heeft ze ook al niet haar middagslaapje gehad. We doen wat boodschappen en halen water voor algemeen gebruik.

Vrijdag 21 december
Vrijdagochtend gaan we met mr Ajuba op pad. Hij moet een aantal spullen afgeven bij het ziekenhuis en een kindertehuis, en wij gaan met hem mee. In het kindertehuis ontmoeten we de
vrouw die ook op de K&T reunie is geweest in september. We krijgen een rondleiding en daarna een heerlijk (koude) cola en Kemi krijgt een lekker pakje sap. Daarna gaan we in het drukke verkeer terug naar huis. Het is erg druk op de weg ivm de feestdagen. Veel mensen gaan de stad uit op bezoek naar familie. De komende week zal het dan ook veel rustiger zijn. ‘s Middags doen we wat boodschappen en pakken de koffers in. We gaan morgen namelijk naar een ander logeeradres, omdat mrs Aino gasten te logeren krijgt.

Zaterdag 22 december
Vandaag hebben we afscheid genomen van het huis van mrs Aino en zijn verhuisd naar een ander appartement. Volgende week zijn nog de nodige feestjes dus zullen we mrs Aino en de rest nog wel zien. Kemi reageert gelukkig goed op haar nieuwe onderkomen, ze rent rond en lacht de hele dag. Daar zijn we natuurlijk erg blij mee!!

Het valt ons echt op dat iedereen hier in Nigeria vreselijk gastvrij is, we zijn overal van harte welkom, mensen met een zwembad zeggen onbeperkt gebruik toen enz. enz.

We zagen bij de reacties op de weblog een vraag of we aan het reizen waren in verband met de trage updates. Nee dus, het internetcafe is aan het verbouwen en heeft een week dicht gezeten.

Op xe9xe9n van de foto’s staat Kemi met haar grote vriend Dayo (de vorige Nigeriagangers zullen hem ongetwijfeld herkennen).

hartelijk groeten van ons (uit een nog steeds heerlijk warm Nigeria) Fijne kerstdagen!!!

ps. Nog geen nieuws van het paspoortfront….helaas

Vandaag een verslag van vrijdag 7, zaterdag 8, zondag 9 december en maandag 10 december.

Vrijdag hebben we niet veel op de planning staan na de intensieve dag van donderdag, echter komt er verandering in,

we merken dat Kemi de laatste dagen wat met een vinger in haar rechter oor pulkt en wat pijnlijk kijkt. Cecilia (de

huishoudster en nanny) kijkt er ook even naar en ziet een "boil" of te wel een ontsteking. Ook mrs Aino vertrouwt

het niet helemaal en regelt adequaat een afspraak bij de dokter. Het medisch centrum blijkt op loopafstand te zijn

en is keurig netjes, schoon en goed voorzien van spullen. De arts blijkt een heel vriendelijke Slowaakse dame te

zijn. Ze controleert Kemi haar oren en inderdaad, er blijkt een kleine oorontsteking te zijn. Verder is er niets aan

de hand, geen koorts of andere narigheid. Die indruk hadden we wel, ze eet gewoon en is net als anders. We krijgen

een drankje mee en moeten ons volgende week woensdag weer melden.
Vrijdag ‘s avonds is er op dezelfde school als de bazaar van de Britse vrouwen een kerstconcert. Op advies van mrs

Aino gaan we erheen en het blijkt een leuke avond. Het thema is "Christmas around the world" en de kinderen voeren

kerstliedjes en dansjes op uit landen over de gehele wereld. Er doen 140 kinderen mee. Het is wel vreemd om in je t

-shirt en in de open lucht bij een grote kerstboom te zitten. Zie foto.

Zaterdagochtend moeten we boodschappen doen, we zijn door onze voorraad melkpoeder en chocoladepoeder heen. Dus op

naar de Goodies supermarkt. Door de week is dat geen doen met een buggy, overal op de stoep staan auto’s geparkeerd

maar zaterdag niet dus kan het best. Het is toch een wandeling van een kleine kilometer en met 9,5 kilo Kemi op de

arm is dat  best zwaar. We zijn goed en wel onderweg met de buggy en…. Kemi slaapt als een roos. De supermarkt

krijgt ze niet mee en zelfs als we een lekkere cappucino scoren met een donut slaapt ze door.
Zaterdagmiddag gaan we bij een Nieuw Zeelandse vriendin van mrs Aino kennismaken en…. ze blijkt behoorlijk

dichtbij te wonen in een luxe appartementencomplex met een prachtig zwembad, incl pierebadje. Ze is vreselijk aardig

en zeer in onze adoptie geinteresseerd, we verhalen honderd uit. Daarna gaan we even lekker badderen maar zijn

voorzichtig met Kemi, ze mag van de dokter eigenlijk niet zwemmen maar in het pierebadje kan er niets misgaan,

ideaal dus. Ook nu weer mogen we de komende tijd komen wanneer we willen en staan weer versteld van zoveel

gastvrijheid.

Zondag heeft mrs Aino een flink agenda voor ons voorbereid, maar liefst 3 bezoeken staan er op de planning. Het

eerste bezoek is bij een bevriend stel van mrs Aino uit Zweden. Ze wonen in de buurt van de haven en beschikken over

jawel…. een zwembad. Ook dat mogen we zovaak gebruik maken als we willen. We hebben inmiddels 3 zwembadadressen!

Ons netwerk breidt zich al behoorlijk uit, ‘s middags zal zich dat nog meer uitbreiden. Maar eerst drinken we een

lekkere bak koffie bij Peter en Jacky en wordt Kemi verrast met lekkere appelsap. Tegen 12 uur gaan we naar de

tweede afspraak: een bbq bij de Nigerian Foundation Society. De NFS is een club van ongeveer 300 buitenlanders die

in Nigeria werkzaam zijn. Ze zoeken elkaar op, ondersteunen elkaar en organiseren allerlei evenementen. Mochten er

mensen zijn die dit lezen en naar Nigeria willen emigreren, deze club heb je echt nodig, in je eentje kom je er hier

niet. We ontmoeten diverse zeer vriendelijke mensen, waaronder een stel Nederlanders die in Nigeria bij Shell of

andere grote bedrijven werken. Weer staan we versteld van de gastvrijheid en worden we overal uitgegenodigd mocht

ons verblijf langer duren dan gepland. We hebben zelfs al een uitnodiging voor Kerst op zak! Uiteraard hopen we dat

het niet zover zal komen, er wordt nog steeds hard voor ons achter de schermen gewerkt. In ieder geval is ons

lijstje telefoonnummers weer flink gegroeid en iedereen is helemaal weg van Kemi.
Na deze BBQ in zeer relaxte sfeer staat ons derde bezoek op het programma maar dat redden we niet omdat de BBQ wat

uitgelopen is. Op zich geen probleem, iedereen is moe maar voldaan en dus gaan we naar huis. De wijntjes in de hitte

hakken er ook behoorlijk in Onderweg krijgt het huis van mrs Aino gezinsuitbreiding, ze koopt een nieuwe poes

voor in huis. Erg leuk, zo kan Kemi vast aan een poes wennen. We hebben overigens begrepen dat het met Tommie erg

goed gaat. Update over de poes: maandag 10 december meteen weer ontsnapt en weggelopen.

Maandag 10 december gaan we tegen het middaguur op pad met mr Ajuba die ons rondleidt door de wijk Yaba en Adogbo

Stilt Village. We maken in Adogbo Stilt Village een boottocht en snappen nu waar het woord Stilt vandaan komt. Alle

huizen zijn op stelten gebouwd! We varen dicht langs de huizen en vragen ons af wie de attractie is, wij of de

bewoners. Overal waar we langsvaren worden we uitbundig toegezwaaid en probeert men onze aandacht te trekken. Dit is

echt een tip voor de Nigeriagangers na ons. ‘s Ochtends nog vragen we onszelf af of er nog schot in onze adoptie zou

zitten en of we voor kerst nog thuis zullen zijn. En prompt… ‘s middags als we op het water zitten belt mrs Aino.

Of we ‘s avonds willen gaan pakken want we vertrekken dinsdag 11 december naar Akure, de tussenstop naar de laatste

halte, Abuja. Woensdag krijgt Kemi namelijk haar paspoort!!! Nog wel even duimen zegt mrs Aino en dat blijkt

uiteindelijk ook nodig. ‘s Avonds horen we namelijk van mr Hakeem dat het niet is gelukt om woensdag het paspoort te

regelen. We vertrekken dus niet naar Akure. Balen, maar niks aan te doen. We hopen dat er gauw een 2e kans komt.

Groeten van ons allemaal!

Hoi allemaal,

we hopen dat alle Sint vierders een leuke dag hebben gehad. Volgend jaar zijn we er zeker bij.

In deze weblog knopen we een aantal dagen achter elkaar.

Vandaag, maandag 3 december gaan we op aanraden van mrs Aino een bezoek brengen aan het Nationaal Museum van Lagos, ernaast zit volgens haar een winkelcentrum waar we wat kunnen winkelen en eventueel een broodje kunnen scoren.
Eerst het museum, het geeft een goed beeld van de religieuze, politieke en algemene geschiedenis van Nigeria. Compleet van altaars, tot kleden, maskers, speren en ander wapentuig. Bovendien een aantal foto’s van koningen enz. Behoorlijk indrukwekkend voor ons maar niet voor Kemi, die valt halverwege in slaap. Helaas mogen we geen foto’s maken dus de geschiedenis van haar eigen land zal uit de boeken moeten komen.
Het winkelcentrum ernaast is een beter idee, we vinden er een cafetaria waar we een lekkere tosti, cola en een vruchtensap voor Kemi halen. De tosti vindt ze minder, maar de vruchtensap gaat er prima in. We doen nog wat boodschappen bij de supermarkt Goodies en verlaten het winkelcentrum.

We houden op straat een taxi aan om naar de shop van mrs Aino te gaan. Het aanhouden van een taxi gaat makkelijk, er rijden zat gele taxi’s. Je steekt je hand op en er stopt er eentje. Je zegt waar je naar toe wilt, spreekt een prijs af en karren maar! De prijzen varieren, de ene chauffeur vraagt meer dan de andere voor het zelfde stukje. Ach ja, ze zullen wel goed aan ons verdienen. We nemen aan dat het in Amsterdam net zo gaat met toeristen. Overigens voelen we ons veilig, lopen gewoon over straat met onze Kemi.

Aangekomen bij de shop van mrs Aino kopen we het boek "Black and Beautiful" met veel tips over huid- en haarverzorging van donkere mensen. Ook valt ons nu pas op hoe mooi de shop eigenlijk is. De eerste keer (op onze tweede dag in Nigeria) hadden we er geen oog voor. Mrs Aino is er niet en we krijgen een rondleiding door mr Moses. We komen zeker nog een keer terug voor wat souvenirs.

Dinsdag, 4 december worden we rustig wakker, Kemi heeft bijna de klok rond geslapen! Vandaag gaan we naar een markt om wat algemene spullen te kopen, zoals tandpasta, cornflakes, melkpeder, wasmiddel en rijst. Cecilia (de huishoudster van mrs Aino) is mee en pingelt overal flink van de prijzen af, dat is nu eenmaal de sport hier. Als we alles hebben, is het een flinke hoeveelheid dat door een klein vrouwtje op haar hoofd naar de taxi wordt gebracht. De rijst is alleen al een zak van 10 kilo! De markt zelf is een drukte van jewelste, veel kraampjes en veel bezoekers, een lekkere chaos.

Als we terug thuiskomen en gelunched hebben wil Kemi niet haar middagdutje doen omdat ze zo lang geslapen heeft. En dus besluiten we naar buiten te gaan en een stuk te lopen, even naar het internet cafe om te kijken of Nederland nog bestaat en de supermarkt voor kaas (en natuurlijk M&M’s voor Nienke en drop voor Michel). Kemi gaat in de draagzak en jawel… slaapt na 10 minuten als een roos.

Na wederom een heerlijk avondmaal gemaakt door Cecilia (haar knoflookbrood is echt geweldig) gaan we naar boven. Kemi baddert in een babybadje en na het gebruikelijke insmeren met vaseline en talkpoeder is ze helemaal klaar voor de nacht. Klaar wil zeggen dat er eerst flink gespeeld moet worden, gedanst en gezongen. Ook kijken we naar Sesamstraat op de laptop, ze vindt het prachtig. Ook wij zijn het er over eens hoe leuk Grover, Bert, Ernie en Koekiemonster nog steeds zijn. Tegen 8 uur ‘s avonds krijgt Kemi haar laatste drankje, een combi van melkpoeder en cacaopoeder. Ze vindt het heerlijk en begint dan aan haar laatste gevecht tegen de slaap. Meestal valt ze bij Nienke in slaap maar deze avond is Michel de uitverkorene.

Donderdag 6 december gaan we met mr Ajuba op excursie naar Abeokuta, een rotsformatie waarom heen de stad is gebouwd (1,5 uur rijden vanaf Lagos) in Ogun State. We nemen de lift naar boven en worden getrakteerd op een schitterend uitzicht, zie de foto. Hierna staat een bezoek op de lokale markt op het programma, mr Ajuba zoekt een olielamp en wij schaffen voor een prikkie wat Nigeriaanse kleding aan. Als het lukt, plaatsen we hiervan een foto. Ook is het hier geen enkel probleem om foto’s te maken van de lokale bevolking, dat is in Lagos wel anders! Na de markt door naar het koninklijk paleis van Ogun State, ook hier hebben we weer eens pech, er is een speciale zitting aan de gang zodat we niet naar hartelust rond kunnen kijken en fotograferen. De zitting heeft te maken met een bepaalde kwestie waar uitspraak over gedaan moet worden. Het tafereel lijkt een beetje op de rijdende rechter en onze aanwezigheid zou teveel de rust verstoren. Jammer maar helaas. We besluiten tot een vroege lunch in een echt Nigeriaanse eetgelegenheid. Ze strooien hier flink met kruiden, zelfs Michel is het te heet. Na de lunch gaan we terug naar Lagos, we zijn mooi aan de vroege kant in verband met het verkeer. Ook mr Ajuba komt het goed uit, hij moet nog een gast van mrs Aino van het vliegveld halen. Hierna herhaalt zich het bovengenoemde avondritueel.

Vandaag, 7 december, regent het met pijpestelen hier, nota bene in het droge seizoen. De planten kunnen het goed gebruiken.
Het laatste nieuws is dat we van mrs Aino hebben gehoord dat het erg goed gaat met onze papieren, de problemen zitten nog bij het paspoort voor Kemi.

Groeten van ons!